----------------------------------------------
- Zo, grote jongen. Wat is er allemaal? Mis je je mamsie?
Een simpele knik bevestigde wat ik al wist. Jason was dan misschien een grotere prater dan Lynn, maar als hij is zo'n toestand was, kon hij net zo zwijgen als zijn zus. Ik was vergeten hoe lastig die monsters soms konden zijn. Ze waren mijn neefjes en nichtjes, en ik hield van ze, maar lastig konden ze wel zijn, ja.
Enfin, ik mocht niet echt zeuren; Aiden had in mijn plaats Jasons luier al ververst en de kinderen hun eten klaargemaakt. Dat bespaarde me een heleboel werk.
Ik zette Jason neer naast zijn lieve tweelingzus en ging weer naast Jessica zitten terwijl ik de peuters in het oog hield.
----------------------------------------------
