----------------------------------------------
Ik keek mijn grote zus twijfelend aan. Bankje? Waarom? Waarom zou ik op een houten stuk rommel gaan zitten, om alleen in de verte te staren als een oud wijf en niks interessants te doen? Waarom zou ik mezelf ziek maken, als ik ook kon genieten van de zon, de bloemen en de geuren die zich rondom me begaven? Ik moest wel gek zijn.
Maar toen ik die vragende blik van Aiden weer zag, begon ik mij eerlijk af te vragen of ik nu al dan niet mee zou moeten gaan. We mochten niet vaak naar buiten gaan. Papa had nooit tijd. Hij moest altijd werken. Het was alleen op zo'n zonnige dagen dat hij ons moeilijk thuis hield. Dan liet hij ons uit, als honden. Dan mochten we in het park 'tot rust komen'. In het park waar we nu waren.
Het was een redelijk groot park. Heel groen in de vroege zomer. Nou ja, in Phoenix was het dan ook bijna altijd zomer. In januari is de gemiddelde temperatuur 12°C en in juli is dat 34°C. Jaarlijks valt er maar zo'n 194 mm regen. Dat zorgde er dan ook voor dat de stad in deze warme staat voornamelijk uit stof, aarde en een beetje dof groen bestond. Mijn wijk werd goed verzorgd. Niet omdat de overheid daar zo'n zin in had, gewoon omdat mijn vader en zijn buren nu eenmaal bereid waren wat meer te betalen voor een goed verzorgde wijk. En als er geld in het laadje kwam, konden weinig mensen protesteren, niet?
----------------------------------------------
